ἐκθηρατέον
ἐκθηρατέον, one must hunt out
ἐκθηρ-ατέον,
- one must hunt out, Plu. Comp.Nic.Crass. 4, Max.Tyr. 34.4.
1 hay que dar caza
φεύγοντας ... ὥσπερ ὄρνιθας
2 fig. hay que capturar, conquistar
ἐκείνην τὴν ὑγιείαν
ἐκθηρατέον [ᾱ] vb. du préc. M. Tyr. 136, 29.