ἐκμανής
ἐκμανής, quite mad
ἐκμᾰνής, ές,
- quite mad, πρὸς τὰ ἀφροδίσια Nicias ap. Ath. 10.437e; λύτται Ph. 1.408. Adv. -νῶς Ath. 13.603a.
1 enloquecido, frenético
ὁ Διονύσιος ... πρὸς τὰ ἀφροδίσια ἐ.
• de abstr. demencial, furiosamente loco
ἔρωτες
ὀργαί
λύτται
2 adv. -ῶς fuera de sí, como enajenado
τινὰς ἐ. ὀρχηστὰς ὁρῶν
ἐ. ἀκούειν τῆς σύριγγος
οἱ μὴ βλέποντες ἐ. ἀνεβόησαν
• sent. erót. locamente
φιλόπαις δ' ἦν ἐ. καὶ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς
ἐκμανής, ής, ές [ᾰ] transporté d’une folle passion : πρός τι, Ath. 437e, pour qqe ch.
Étym. ἐκμαίνω.
ἐκμανής, ές, sehr rasend, wütend ; Poll. 5.74 ; πρὸς τὰ ἀφροδίσια, ganz rasend auf, Ath. X.437e.
• Adv., ἐκμανῶς φιλόπαις ἦν Ath. XIII.603a ; πίνειν X.464d.
• Adv., ἐκμανῶς φιλόπαις ἦν Ath. XIII.603a ; πίνειν X.464d.