ἐκσαόω
ἐκσᾰόω,
- Ep. for ἐκσῴζω, ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι Il. 4.12; ἐξεσάωσε θαλάσσης Od. 4.501; ψυχὴν δʼ ἐξ. v.l. in Archil. 6; [πέδιλον] ὑπʼ ἰλύος A.R. 1.10.
salvar, poner a salvo
μιν ... ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι
lo sacó a salvo cuando creía que iba a morirἐξεσάωσε θαλάσσης
(lo) sacó a salvo del marψυχὴν δ' ἐξεσάωσα
ἄλλο (πέδιλον) μὲν ἐξεσάωσεν ὑπ' ἰλύος
salvó del barro una de sus sandaliasθεάτρου κύκλον περιώσιον ἐξεσάωσε
τοίχους
πτόλιν ἐξεσάωσαν ἐύκτιτον Ἀντινοῆος
ἐκ·σαόω-ῶ (ao. ἐξεσάωσα) sauver de : τινα θαλάσσης, Od. 4, 501, arracher qqn à la mer ; abs. sauver de la mort, acc. Il. 4, 12.
ἐκσαόω, erretten aus ; θαλάττης Od. 4.501 ; vgl. Il. 4.12 ; Archil. bei Schol. Ar. Pax 1301 u. sp.D., wie Ap.Rh. 1.10, ἐξεσάωσεν ὑπʼ ἰλύος.
†ἐκσαόω
[ἐκ- 1.]
3 sing. aor. ἐξεσάωσε.
To save or preserve from impending danger Il. 4.12.
To save or preserve from the power of.
With genit.: θαλάσσης Od. 4.501.
ἐκσαόω , aor. ἐξεσάωσεν: save (from), τινά (τινος).
ἐκσαόω
aor1 ἐξεσάωσα
Epic for ἐκσῴζω, Hom.