ἐκσεύω
ἐκσεύω, rush
ἐκ·σεύω (seul. pass.) s’élancer, Il. 8, 58, etc. ; avec le gén. πυλῶν, Il. 7, 1, s’élancer hors des portes ; fig. βλεφάρων ἐξέσσυτο ὕπνος, Od. 12, 366, le sommeil s’enfuit de ses paupières ; avec un adv. de lieu : νομόνδ’ ἐξέσσυτο μῆλα, Od. 9, 438, les troupeaux bondirent vers le pâturage ||
➳ Ao. 3 sg. ἐξεσύθη, Il. 5, 293 ; pf. 3 sg. ἐξέσσυται, Démocr. (Stob. 82, 25) ; pl. q. pf. poét. 3 sg. ἐξέσσυτο, ll. cc. etc.
ἐκσεύω, (σεύω), heraustreiben, im pass., heraus-, wegeilen, -stürzen ; ἐκ δʼ ἔσσυτο λαός Il. 8.58 ; πυλῶν ἐξέσσυτο φαίδιμος Ἕκτωρ 7.1 ; Od. 9.438 ; von Sachen, φάρυγος δʼ ἐξέσσυτο οἶνος 9.373 ; αἰχμὴ ἐξεσύθη, die Spitze fuhr heraus, Il. 5.293 ; sp.D.; übertr., βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος, der Schlaf schwand von den Augenlidern, Od. 12.366.
†ἐκσεύω
[ἐκ- 1.]
3 sing. aor. mid. ἐξέσσυτο.
In mid.
- 1
To speed forth Od. 9.438.
- 2
With genit., to speed forth from: πυλέων Il. 7.1.
Of sleep, to flee away from, forsake: βλεφάρων μοι ἐξέσσυτο ὕπνος Od. 12.366.
To issue or gush forth from: φάρυγος οἶνος Od. 9.373.
- 1
ἐκσεύω , aor. mid. ἐξέσσυτο, pass. ἐξεσύθη: mid., rush or hasten forth; w. gen., Il. 7.1, Od. 9.373; fig., βλεφάρων ἐξέσσυτο ὕπνος, Od. 12.366.