ἐναποσκηπτικός
ἐναποσκηπτικός, supervening
ἐναπο-σκηπτικός, ή, όν,
- supervening, [πυρετός] Cass. Pr. 15.
medic. que sobreviene, incidente
op. ἀναξηραντικός
ἐναποσκηπτικός, supervening
medic. que sobreviene, incidente
op. ἀναξηραντικός