ἐξίκω
ἐξίκω [ῑ],
- = ἐξικάνω, Orph. A. 392.
ἐξ·ίκω (impf. 3 sg. ἐξῖκεν) c. ἐξικνέομαι, Orph. Arg. 394.
ἐξίκω, = ἐξικνέομαι, ἐξῖκεν Orph. Arg. 392, Schneider ἐξῆρχεν ; v.l. von ἐξήκω Soph. O.R. 1182.