ἐξερεύγω
ἐξ·ερεύγω (ao. 2 ἐξήρυγον) vomir, DH. 2, 69 ||
Moy.
1 vomir, Hpc. 82e ; 278, 30 ||
2 avoir un flux de ventre, Arstt. H.A. 10, 1, 15 ||
3 se décharger (dans la mer) en parl. de fleuves, Hdt. 1, 202 ; Arstt. H.A. 8, 20, 6.
ἐξερεύγω, (ἐρεύγω), ausspeien, gew. med., Hippocr. u. A. – Von Flüssen, hervorsprudeln, στόμασι ἐξερεύγεται τεσσεράκοντα Her. 1.202 ; sich ergießen, εἰς τὸ πέλαγος Dion.Hal. 1.9.