ἐπίχαλκος
ἐπίχαλκος, covered with copper
ἐπίχαλκ-ος, ον,
- covered with copper or brass, brazen, ἀσπίς Hdt. 4.200, Ar. V. 18; στόμα, of a flute-player, Alc.Com. 20; ἐπίχαλκος (sc. ἀσπίς), ἡ, Amips. 17.
ἐπί·χαλκος, ος, ον, garni ou couvert d’airain ou de cuivre, Hdt. 4, 200 ; Ar. Vesp. 18.
Étym. ἐπί, χαλκός.
ἐπίχαλκος, mit Erz, Kupfer überzogen, ἀσπίς Her. 4.200 ; Arist. Vesp. 18 ; vgl. Poll. 10.144.
ἐπίχαλκος
ἐπί-χαλκος, ον
- covered with copper or brass, Hdt., Ar.