ἐπαλλάσσω
ἐπαλλάσσω, to interchange
ἐπαλλ-άσσω, Att. ἐπαλλάττω,
- change over: once in Hom., τὼ . . ὁμοιΐον πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπʼ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν crossing, i.e. tying, the rope-end of balanced war, Il. 13.359 (vv.ll. τοί, ἀλλήλοισι, in which case the metaph. is from a tug of war, pulling alternately this way and that); ἐ. ἅλματα ἐμποιοῦντες ἴχνεσιν ἴχνη interchange leaps, i.e. one to leap into the otherʼs steps, X. Cyn. 5.20 (cf. ἐπηλλαγμένα [ἴχνη] 8.3); of καρχαρόδοντα, ἐ. τοὺς ὀδόντας have their teeth fitting in like two saws, Arist. HA 501a18:—Med., [νεῦρα] ἀλλήλοισι ἐπαλλαξάμενα ἐς χιασμὸν σχήματος Aret. SD 1.7:—Pass., cross one another, δόρατα . . ὡς ἥκιστα ἂν ἀλλήλοις ἐπαλλάττοιτο X. Eq.Mag. 3.3; ἐπηλλαγμέναις διʼ ἀλλήλων ταῖς χερσίν with the arms crossed, Plu. Luc. 21; θώρακες ἁλύσεσι λεπταῖς σιδηραῖς ἐπηλλαγμένοι Arr. Tact. 3.5; ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί closely joined, E. Heracl. 836: metaph., μή πῃ ὁ λόγος ἐπαλλαχθῇ that it be not entangled, X. Mem. 3.8.1; of permutations and combinations, -όμεναι συζυγίας ἀποτελοῦσιν ἐννέα Gal. 6.112.
- II intr., alternate, ὀδόντες ἐπαλλάσσοντες interlocking teeth, Arist. PA 661b18; of leaves, dub. in Thphr. HP 4.6.10.
- 2 overlap, of classes or species, ib. 1.3.2; ἀλλήλοις Arist. GA 733a27; τοῦτο μόνον ἐ. overlaps both classes, ib. 774b17; ἡ φώκη ἐ. τῷ γένει τῶν ἰχθύων forms a link with . ., Id. HA 501a22; ταῦτα συνδυαζόμενα ποιεῖ τὰς πολιτείας ἐπαλλάττειν causes them to overlap, Id. Pol. 1317a2; so διὰ τὸ τὴν δύναμιν ἐπαλλάττειν αὐτῶν (sc. two species of τυραννίς) καὶ πρὸς τὴν βασιλείαν ib. 1295a9; ὃ ποιεῖ τοὺς λόγους ἐ. makes the arguments confused, ib. 1255a13, cf. 1257b35.
- b become confused or intermixed, ἐ. τὰ μόρια Id. GA 769b34; to be interchangeable with, τὰ νοσώδη ἐ. τοῖς βραχυβίοις Id. Long. 464b28.
- 3 ἐ. τοῦτο τὸ σύμπτωμα τοῖς τοιούτοις this accident invades, makes its way into this class, Id. GA 770b6.
ἐπ·αλλάσσω, att. -άττω :
1 tr. faire alterner : πολέμοιο πεῖραρ, Il. 13, 359, faire la guerre avec des alternatives de succès et de revers ; ἐπηλλαγμένα ἴχνια, Xén. Cyn. 8, 3, traces alternées, c. à d. entre-croisées ; ἐπαλλάττειν ἅλματα, Xén. Cyn. 5, 20, entre-croiser des bonds, en parl. d’animaux qui fuient la poursuite des chiens ; ἐπηλλαγμέναι δι’ ἀλλήλων χεῖρες, Plut. Luc. 21, bras croisés ; ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί, Eur. Her. 836, pied contre pied ||
2 alterner : τοὺς ὀδόντας, Arstt. H.A. 2, 1, 51, avoir les dents disposées de manière qu’elles s’entre-croisent ||
3 passer d’une espèce une autre, ou se rapprocher d’autres espèces par un échange de caractères communs : ἐπ. τῷ γένει τῶν ἰχθύων, Arstt. H.A. 2, 1, 52, se rapprocher du genre des poissons ; πρὸς τὴν βασιλείαν, Arstt. Pol. 4, 10, 2, se rapprocher de la royauté ; ποιεῖν τοὺς λόγους ἐπαλλάττειν, Arstt. Pol. 1, 6, 3, faire que les raisons produites soient ambiguës, c. à d. permettent un échange d’interprétations contraires ||
➳ Dans Homère seul. part. ao. pl. ἐπαλλάξαντες.
ἐπαλλάσσω, att. -αλλάττω,
1) vertauschen, Eins für das Andere setzen, verändern ; πολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες das Kriegstau bald hier, bald dorthin ziehen, mit abwechselndem Glücke kämpfen, Il. 13.359, nach den Schol. συνάψαι, den Kampf anbinden ; ἅλματα, durchkreuzen lassen, Xen. Cyn. 5.20 ; ἐπαλλάττειν τοὺς ὀδόντας, ineinandergreifende Zähne haben, Arist. anim. 2.1 ; ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί, Fuß an Fuß, wie dabei steht ἀνὴρ δʼ ἐπʼ ἀνδρὶ στάς, Eur. Heracl. 836 ; ἐπηλλαγμέναις διʼ ἀλλήλων ταῖς χερσί, mit über einander gekreuzten Armen, Plut. Lucull. 21 ; ἐπηλλαγμένα ἴχνια, sich kreuzende Fährten, Xen. Cyn. 8.3. Aehnlich μή πη ὁ λόγος ἐπαλλαχθῇ, daß das Wort nicht verdreht werde, Xen. Mem. 3.8.1 ; ποιεῖ τοὺς λόγους ἐπαλλάττειν, macht sie zweideutig, Arist. Pol. 1.6.
2) intr., von Einem zum Andern übergehen, hinüberspielen ; τῷ γένει τῶν ἰχθύων, in das Fischgeschlecht, Arist. H.A. 2.1 ; ποιεῖ τὰς πολιτείας ἐπαλλάττειν, ὥστε ἀριστοκρατίας ὀλιγαρχικὰς εἶναι Pol. 6.1 ; ἐπ. πρὸς τὴν βασιλείαν, grenzt daran, geht leicht darin über, ibd. 4.10 ; ὀδόντες ἐπαλλάσσοντες, die wechselsweis in einander eingreifen, ἐναλλὰξ ἐμπίπτοντες, id. part. an. 3.1. Bes. nach Arist. häufiger.
1) vertauschen, Eins für das Andere setzen, verändern ; πολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες das Kriegstau bald hier, bald dorthin ziehen, mit abwechselndem Glücke kämpfen, Il. 13.359, nach den Schol. συνάψαι, den Kampf anbinden ; ἅλματα, durchkreuzen lassen, Xen. Cyn. 5.20 ; ἐπαλλάττειν τοὺς ὀδόντας, ineinandergreifende Zähne haben, Arist. anim. 2.1 ; ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί, Fuß an Fuß, wie dabei steht ἀνὴρ δʼ ἐπʼ ἀνδρὶ στάς, Eur. Heracl. 836 ; ἐπηλλαγμέναις διʼ ἀλλήλων ταῖς χερσί, mit über einander gekreuzten Armen, Plut. Lucull. 21 ; ἐπηλλαγμένα ἴχνια, sich kreuzende Fährten, Xen. Cyn. 8.3. Aehnlich μή πη ὁ λόγος ἐπαλλαχθῇ, daß das Wort nicht verdreht werde, Xen. Mem. 3.8.1 ; ποιεῖ τοὺς λόγους ἐπαλλάττειν, macht sie zweideutig, Arist. Pol. 1.6.
2) intr., von Einem zum Andern übergehen, hinüberspielen ; τῷ γένει τῶν ἰχθύων, in das Fischgeschlecht, Arist. H.A. 2.1 ; ποιεῖ τὰς πολιτείας ἐπαλλάττειν, ὥστε ἀριστοκρατίας ὀλιγαρχικὰς εἶναι Pol. 6.1 ; ἐπ. πρὸς τὴν βασιλείαν, grenzt daran, geht leicht darin über, ibd. 4.10 ; ὀδόντες ἐπαλλάσσοντες, die wechselsweis in einander eingreifen, ἐναλλὰξ ἐμπίπτοντες, id. part. an. 3.1. Bes. nach Arist. häufiger.
†ἐπαλλάσσω
[ἐπ-, ἐπι- 13 + ἀλλάσσω, to change.]
Nom. pl. masc. aor. pple. ἐπαλλάξαντες. Fig., to pass and repass (a rope) over the two parties in a strife so as to knit them inseparably together Il. 13.359.
ἐπαλλάσσω : only aor. part., ἐπαλλάξαντες, entwining in each other, connecting (the ends of the cord of war), i. e. prolonging the contest; others interpret, ‘drawing the cord of war now this way, now that,’ Il. 13.359†.
ἐπαλλάσσω
Attic -ττω
fut. άξω
perf. -ήλλαχα
Pass. -ήλλαχμαι
aor1 pass. -ηλλάχθην
aor2 pass -ηλλάγην
- to interchange, πολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες making the rope-end of war go now this way, now that, i. e. fighting with doubtful victory, (metaph. from a game like "soldiers and sailors"), Il.:—Pass. to cross one another, Xen.; ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί closely joined, Eur.: to be entangled, perplexed, Xen.