ἐπικαταρρήγνυμι

ἐπικατα-ρρήγνῡμι,

• tear, rend, στολάς J. AJ 2.6.7:—Pass., fall violently down upon, τινί D.H. 10.16; of rain, Plu. Mar. 21.
• • • 2 Pass., to be violently purged, κοιλία -ερρηγνυμένη Gal. 16.691.

ἐπικαταρρήγνυμι, [ῡ], (ῥήγνυμι), darüber, darauf zerreißen, pass. zerplatzen, Sp.; herabstürzen, μάχαις ὑετοί Plut. Mar. 21 ; ἐπικαταρραγεὶς αὐτῷ πέτρος Dion.Hal. 10.16.

ἐπικαταρρήγνυμι

• Mid.-Pass. to fall violently down, Plut.