ἐριούνιος
ἐριούνιος, the ready helper, luckbringer (?) epithet of Hermes
ἐριούνιος and ἐριούνης, ὁ,
- ΑEp. epith. of Hermes, of uncertain meaning, σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς Il. 20.72; Ἑρμείας ἐριούνιος 24.457, 679; ἐριούνης Ἑρμείας 20.34, Od. 8.322; Διὸς ἐριούνιος υἱός h.Merc. 28; θεῶν ἐριούνιε δαῖμον ib. 551: abs., ἐριούνιος, i.e. Hermes, Il. 24.360, 440; Ἑρμῆς ἐ., opp. δόλιος, Ar. Ra. 1144, cf. EM 374.24; also in later Prose, θεοί Ant.Lib. 25.2.
- II as Adj., ἐ. νόος Orph. L. 199.
ἐρι·ούνιος, ου (ὁ)
1 p.-ê. le rapide ou le bienfaisant, ép. d’Hermès, Il. 20, 72 ; 24, 360, 457, 679, etc. ; Hh. Merc. 28 ; Ar. Ran. 1144 ||
2 adj. bienfaisant, Orph. Lith. 197.
Étym. Étymol. inconnue, sel. les anc. de ἐρι-, ὀνίνημι.
ἐριούνιος, ὁ (ὀνίνημι), heißt Hermes, der sehr Nützende, Gewinnbringende, Il. 20.72, 24.679 ; h. Herc. 3 u. sp.D., wie Orph. H. 27.8 ; Ar. Ran. 1144 setzt Ἑρμῆς ἐριούνιος dem δόλιος entgegen. Vgl. ἀκάκητα. Dah. Ἀριούνιος allein für Hermes steht, Il. 24.360, 440. Nur Orph. Lith. pr. 69 σοφίη u. 2.9 νόος, d.i. mild.
ἐριούνιος
= ἐριούνης. Epithet or a name of Hermes Il. 20.72, Il. 24.360, 440, 457, 679.