ἑκατονταέτηρος
ἑκατονταέτηρος, of a hundred years
ἑκᾰτοντα-έτηρος, ον,
- of a hundred years, Orph. A. 1108.
período de cien años, siglo
(ζώουσ') δώδεκα ... ἑκατονταετήρους
viven doce siglos
ἑκατοντα·έτηρος, ος, ον [ᾰᾰ] c. le suiv. Orph. Arg. 1105.
ἑκατονταέτηρος, hundertjährig, Orph. Arg. 1105.