ἑπτάστομος
ἑπτάστομος, seven-mouthed, with seven portals
ἑπτά-στομος, ον,
- seven-mouthed, πύλαι ἑ., of Boeotian Thebes, E. Supp. 401; ἑ. πύργωμα, πόλισμα, Id. Ph. 287, Ba. 919; πύλαι S. Fr. 773; of rivers, Str. 4.1.8, 7.3.15.
ἑπτά·στομος, ος, ον :
1 à sept bouches, en parl. de l’écho, Nonn. D. 1, 242 ||
2 à sept bouches ou portes, Soph. fr. 778 ; Eur. Suppl. 401, etc.
Étym. ἑ. στόμα.
ἑπτάστομος, mit sieben Mündungen, siebentorig, das böotische Theben, Soph. frg. 778 ; Eur. öfter, z.B. πύλαι, Suppl. 417.
ἑπτάστομος
ἑπτά-στομος, ον
στόμα
- seven-mouthed, with seven portals, of Thebes, Eur.