ἔλλυπος
ἔλλυπος, in grief, mournful
ἔλλῡπος, ον,
- in grief, mournful, Plu. QConv. 2.621a.
triste, afligido de pers.,
op. εὔθυμος
ἔλ·λυπος, ος, ον [ῡ] qui est dans le chagrin, triste, Plut. M. 621a.
Étym. ἐν, λύπη.
ἔλλυπος, [ῡ], in Trauer, traurig ; Plut. Symp. 1.4.2 καὶ πεφροντικότες, Ggstz εὔθυμοι καὶ ἱλαροί.