Ἐλλοπιεύς
1 ét. de Elopia de Eubea, Call.l.c., Str.10.1.3, 4, Nonn.l.c., St.Byz.s.u.
2 ét. de Elopion de Etolia, St.Byz.s.u.
Ἐλλοπιεύς, έως (ὁ) d’Ellopia, en Eubée, Str. 445, 446 ; au plur. épq. Ἐλλοπιῆες, les Eubéens, Nonn. D. 13, 166 ; Call. Del. 20.
Étym. Ἐλλοπία.