ἔμμηνις
ἔμμηνις, wroth
ἔμμηνις, ιος, ὁ, ἡ, Cret. ἐμμ-ᾱνις,
- wroth, θεός SIG 527.78 (iii B.C.), cf. GDI 5041.18, etc.
ἔμμηνις, im Zorn, sehr zornig, Inscr.
ἔμμηνις, wroth