ἔρεισμα
ἔρεισμα, a prop, stay, support
ἔρ-εισμα, ατος, τό,
- prop, stay, support, σκῆπτρα, χειρὸς ἐρείσματα E. HF 254; ἀμφὶ βάκτροις ἔρεισμα θέμενος, = ἐρεισάμενος, ib. 108: in pl., stays of a house, Pl. Lg. 793c; props to keep a boat on shore upright (cf. ἕρμα), Theoc. 21.12; ἁμμάτων ἐ. strong knots, E. HF 1036 (lyr.); of the legs which support the body, Arist. PA 689b19, IA 708b15; of the framework of the body, Id. PA 655a25, cf. HA 532b3; of food, ἀμβροσία γαστρὸς ἔ. λεπτῆς Arch.Pap. 8.256.
- 2 metaph., of a person, Θήρωνʼ ἔ. Ἀκράγαντος pillar of Agrigentum, Pi. O. 2.6; Ἑλλάδος ἔ. κλειναὶ Ἀθᾶναι Id. Fr. 76, cf. Luc. Dem.Enc. 10, Tim. 50; ἔ. Ἀθηνῶν, of the (future) tomb of Oedipus, S. OC 58.
- b of good fortune, εἰς ἀπροσδόκητον ἔ. καταντῶσιν Vett.Val. 333.30.
- II contusion, Hp. Fract. 11.
ἔρεισμα, ατος (τὸ)
I support, soutien, particul.
1 bâton, Eur. H.f. 169, 254 ||
2 étai d’un navire à sec sur le rivage, Thcr. Idyl. 21, 12 ||
3 soutien du corps, c. à d. les jambes, Arstt. P.A. 4, 10, 55, etc. ||
4 fig. Ἀθῆναι τῆς Ἑλλάδος ἔρ. Luc. Dem. enc. 10, Athènes soutien ou colonne de la Grèce ; en parl. d’une pers. Pd. O. 2, 7 ||
II p. ext. ce qui sert à retenir : ἁμμάτων ἔρ. Eur. H.f. 1036, nœuds qui retiennent ||
III impression, trace que laisse un corps en s’appuyant, Hpc. 759h ; Aristén. 2, 22.
Étym. ἐρείδω.
ἔρεισμα, τό,
1) das Daruntergestützte, die Stütze, οὐ σκῆπτρα χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα ἀρεῖτε Eur. Herc.Fur. 254 ; ἀμφὶ βάκτροις ἔρεισμα θέμενος ἐστάλην 109, auf den Stab mich stützend ; τεκτόνων ἐν οἰκοδομήμασιν ἐρείσματα Plat. Legg. VII.793c ; τὰ πίπτοντα ὀρθοῦσιν καὶ ὑφιστᾶσιν ἐρείσματα Arist. H.A. 9.40 ; Sp.; = ἕρμα, Stützen des auf dem Lande liegenden Schiffes, Theocr. 21.12. – Uebertr., Θήρων ἔρεισμα Ἀκράγαντος Pind. Ol. 2.7, wie Ἀθῆναι Ἁλλάδος ἔρ. frg. 46 ; στεναγμοὶ τῶν πόνων ἐρείσματα, Erleichterung der Mühsal, Aesch. frg. 395 ; Soph. nennt den Hügel Kolonos ἔρεισμʼ Ἀθηνῶν, die Grundlage von Athen, worauf Athen gegründet ist, O.C. 58. – Allgemein, alles zum Stützen, Halten Dienende, πολύβροχʼ ἁμμάτων ἐρείσματα Eur. Herc.Fur. 1036.
2) das Gestützte selbst ; der Druck, den der gestützte Körper ausübt, Hippocr.; Aristaen. 2.22.
1) das Daruntergestützte, die Stütze, οὐ σκῆπτρα χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα ἀρεῖτε Eur. Herc.Fur. 254 ; ἀμφὶ βάκτροις ἔρεισμα θέμενος ἐστάλην 109, auf den Stab mich stützend ; τεκτόνων ἐν οἰκοδομήμασιν ἐρείσματα Plat. Legg. VII.793c ; τὰ πίπτοντα ὀρθοῦσιν καὶ ὑφιστᾶσιν ἐρείσματα Arist. H.A. 9.40 ; Sp.; = ἕρμα, Stützen des auf dem Lande liegenden Schiffes, Theocr. 21.12. – Uebertr., Θήρων ἔρεισμα Ἀκράγαντος Pind. Ol. 2.7, wie Ἀθῆναι Ἁλλάδος ἔρ. frg. 46 ; στεναγμοὶ τῶν πόνων ἐρείσματα, Erleichterung der Mühsal, Aesch. frg. 395 ; Soph. nennt den Hügel Kolonos ἔρεισμʼ Ἀθηνῶν, die Grundlage von Athen, worauf Athen gegründet ist, O.C. 58. – Allgemein, alles zum Stützen, Halten Dienende, πολύβροχʼ ἁμμάτων ἐρείσματα Eur. Herc.Fur. 1036.
2) das Gestützte selbst ; der Druck, den der gestützte Körper ausübt, Hippocr.; Aristaen. 2.22.
ἔρεισμα met.,
- 1bulwark Θήρωνα ἔρεισμʼ Ἀκράγαντος O. 2.6 Ἑλλάδος ἔρεισμα, κλειναὶ Ἀθᾶναι fr. 76. 2.
ἔρεισμα, ατος, τό,
ἐρείδω
- a prop, stay, support, Lat. columen, Soph., Eur.:—in pl. the props to keep a boat on shore upright, Theocr.