Ἐλατρεύς
1 joven feacio Od.8.111, 129.
2 cíclope, Nonn.D.14.59, 28.240.
Ἐλατρεύς, έως (ὁ) [ᾱ] Élatrée (litt. le rameur) :
1 n. d’un Phéacien, Od. 8, 111 et 129 ||
2 Cyclope, Nonn. D. 14, 59 ; 28, 240.
Étym. ἐλάω.
Ἐλατρεύς
- A Phaeacian Od. 8.111, 129.
Ἐλατρεύς (‘Rower’): a Phaeacian, Od. 8.111, 129.