ἠπειγμένως
ἠπειγμένως, hurriedly
ἠπειγμένως, Adv. pf. part. Pass., (ἐπείγω)
- hurriedly, Hsch.
ἠπειγμένως, adv. avec urgence, Bas. 1, 108 ; 3, 240 Migne.
Étym. part. pf. pass. d’ ἐπείγω.
ἠπειγμένως, eilend, Schol. Il. 3.213 u. Sp.