ἠρεμία

ἠρεμ-ία, ἡ,

• rest, opp. κίνησις, Arist. Ph. 202a4; ἐν ἠ. εἶναι Id. Metaph. 988b4, cf. Aristox. Harm. p.12 M., Sor. 1.46.
• • • 2 of the mind, quietude, ἠ. ψυχῆς περὶ τὰ δεινά Pl. Def. 412a, cf. Arist. de An. 406a27 (pl.); ἐπὶ πολλῆς ἠ. ὑμῶν leaving you entirely at rest, v.l. for ἐρημίας, D. 13.8 (ἠρεμίη κοίτης is perh. a mistake for ἐρημίη, Epigr.Gr. 321.11).

ἠρεμία, ἡ, Ruhe, Gelassenheit ; ψυχῆς Plat. Defin. 412a ; neben ἡσυχία Dem. 13.9, v.l. ἐρημία ; Ggstz von κίνησις Arist. Eth. 7.14 ; καὶ ἀπάθεια 2.3 ; Sp.

ἠρεμία, ἡ,

• rest, quietude, ἐπὶ ἠρεμίας ὑμῶν leaving you at rest, Dem.