ἤρανος

ἤρᾰνος, ὁ,

• keeper, μήλων A.R. 2.513; Ἡσίοδος πάσης ἤ. ἱστορίης Hermesian. 7.22; Μουσαῖος Χαρίτων ἤ. ib. 16; ἤρανʼ ἁλίων μυχῶν Simm. 13; glossed by βασιλεὺς ἢ βοηθός, EM 436.28, cf. Hsch.: ἠραϝέων· βοηθῶν, χαριζόμενος, Id. (Cf. ἐπιήρανος II.)

ἤρανος, ὁ (ἦρα, Herr, ἥρως), von VLL βασιλεύς, φύλαξ erkl., Beschützer, Beherrscher ; Hesiodus heißt πάσης ἤρανος ἱστορίης, Hermesian. bei Ath. XIII.597d ; γαίης Paul.Sil. ecphr. 44. Bei Ap.Rh. 2.515 wird μήλων θέσαν ἤρανον vom Schol. προστάτης erklärt. Vgl. ἐπιήρανος.