ἰατήριον
ἰατήριον, mode of cure, cure
ἰα-τήριον, Ion. ἰητήριον, τό,
- mode of cure, cure, Hp. Epid. 2.3.7 (cf. 6.2.4), Aret. CA 1.4; ἰητήρια νούσων Q.S. 7.61.
*ἰατήριον, ion. ἰητήριον, ου (τὸ) [ῑᾱ] remède, Q. Sm. 7, 62 ; Arét. Cur. m. acut. 1, 4.
Étym. ἰατήρ.