ἰσοχρονέω
ἰσοχρονέω, to be as old as
ἰσοχρον-έω,
- to be as old as, τινι Luc. Syr.D. 3; to have the same period of maturity, τὸ μὴ -χρονεῖν τὰ σπέρματα καθάπερ καὶ τὰ ζῷα Thphr. CP 4.11.9.
- II Gramm., have the same number of time-units, of syllables, A.D. Synt. 257.16; of feet, -χρονοῦντες πόδες Aristid.Quint. 1.23.
ἰσοχρονέω-ῶ [ῐ̄]
1 avoir une égale durée, Th. C.P. 4, 11, 9 ; Luc. Syr. 3 ||
2 avoir le même nombre de temps, Dysc. Synt. 257, 272, etc.
Étym. ἰσόχρονος.
ἰσοχρονέω, an Zeit gleich sein, bes. gleich alt sein, Luc. Dea Syr. 3 u. a.Sp.