ἴκνυς
ἴκνυς, dust
ἴκνυς, υος, ἡ,
- dust or ashes, τὰν ἴκνυν ἀπὸ τῶ βωμῶ . . ἀφελὲν ἐς καθαρόν Berl.Sitzb. 1927.159 (Cyrene); cf. ἴκνυον: κονίαν, σμῆμα, Hsch.; τὴν ἴγνυν οἴνῳ διατρίψας, δοῦναι πιεῖν Hp. Nat.Mul. 88 (v.l. ἴγδην).