ἵππειος
ἵππειος, of a horse
ἵππ-ειος, α, ον, (ἵππος)
- of a horse or horses, ζυγόν, φάτνη, Il. 5.799, 10.568; κάπαι Od. 4.40; ἵ. λόφος horse-hair crest, Il. 15.537; ἔντεα Pi. N. 9.22; γένος, μάνδραι, S. Ant. 341 (lyr.), Fr. 659.3; ἔθειραι Theoc. 16.81; τὸ ἵππειον [γάλα] Arist. HA 522a28, Posidon. ap. Gal. 19.712; κάλω ἱππείω δύο IG 1(2).330.19. Adv. -είως Dam. Pr. 58.
- 2 ἵππειος, ὁ (sc. μήν), name of month at Thronion, Klio 16.176 (Delph.). (ἵππιος is the usual form in Trag., ἱππικός in Prose.)
ἵππειος, α, ον, qui concerne les chevaux, de cheval, Il. 5, 799, etc. ; Od. 4, 40 ; Soph. Ant. 340, fr. 588 ; en prose, Arstt. H.A. 3, 20, 13 ||
➳ Rare dans les Trag. (Soph. ll. cc.) qui préfèrent, à cause du mètre, ἵππιος ; en prose plutôt ἱππικός.
Étym. ἵππος.
ἵππειος, vom Pferde, zum Pferde gehörig ; ζυγόν Il. 5.799 ; φάτνη 10.568 ; κάπαι Od. 4.40 ; λόφος, der Helmbusch von Roßhaaren, Il. 15.537 ; δίφρος, Wagen mit Rossen bespannt, Hes. Sc. 321, wie Eur. I.T. 214 ; ἔντεα Pind. N. 9.22 ; γενύων ἱππείων χαλινοί Aesch. Spt. 115 ; ἱππείῳ γένει Soph. Ant. 341. Vgl. ἵππιος.
ἵππειος
-η, -ον
[ἵππος.]
Of, pertaining to, intended for, a horse or horses: ζυγοῦ (the horses’ . . .) Il. 5.799, φάτνῃ Il. 10.568. Cf. Il. 11.536=Il. 20.501, Il. 15.537 (of horse-hair) Il. 23.392: Od. 4.40.
ἵππειος v. ἵππιος.
ἵππειος : of horses, horse-; λόφος, horse-hair plume.
ἵππειος, α, ον
ἵππος
- of a horse or horses, Hom., Soph.; ἵππ. λόφος a horse-hair crest, Il.