ὀργιαστής
ὀργιαστής, one who celebrates
ὀργι-αστής, οῦ, ὁ,
- one who celebrates ὄργια, μυστηρίων ὀργιασταί Plu. Def.orac. 2.417a; τῆς Ἴσιδος App. BC 4.47; τῆς Ἀκαδημείας ὀ. an enthusiastic adherent of the Academy, Plu. QConv. 2.717d:—fem. ὀργι-αστίς, ίδος, IG 2.1413,1414.
ὀργιαστής, οῦ (ὁ)
1 qui célèbre des mystères, Plut. M. 1107f ||
2 p. ext. initié à, sectateur de, gén. Plut. M. 417b, 717d ; App. Civ. 4, 47.
Étym. ὀργιάζω.
ὀργιαστής, ὁ, der Orgien Feiernde, οἱ τὰ μυστήρια ἐπιτελοῦντες, Tim. lex. Plat.; μυστηρίων ὀργιασταί, Plut. de def. orac. 12, öfter.
Uebertr., τῆς Ἀκαδημίας, der begeisterte Anhänger der Akademie, Plut. Symp. 8.1.
Uebertr., τῆς Ἀκαδημίας, der begeisterte Anhänger der Akademie, Plut. Symp. 8.1.