ὀρθρογόη
ὀρθρογόη, the early-wailing
ὀρθρο-γόη, ἡ, Adj.
- early-wailing, ὀρθρογόη Πανδιονὶς ὦρτο χελιδών Hes. Op. 568, cf. Stud.Pont. 3.6 (Amisus); ὀρθογόη, ὀρθοβόη are ff. ll. in Hes. l.c.
ὀρθρο·γόη, ης, adj. f. qui gémit dès le jour naissant, Hés. O. 566.
Étym. ὄρθρος, γοάω.
ὀρθρογόη, ἡ, die am frühen Morgen Klagende, früh Seufzende, die Schwalbe, Hes. O. 570, v.l. ὀρθογόη, die laut klagende.
ὀρθρογόη
γοάω
- the early-wailing, Hes.