ὀρροπυγόστικτος
ὀρροπυγόστικτος, having a spotted tail
ὀρροπῡγόστικτος, ον,
- having a spotted tail, Arist. Fr. 298.
ὀρρο·πυγό·στικτος, ος, ον [ῡ] à la queue mouchetée, Arstt. (Ath. 313d).
Étym. ὄρρος, πυγή, στικτός.
ὀρροπυγόστικτος, [ῡ], an den Schwanzfedern gefleckt, bunt, Arist. bei Ath. VII.313c.