ὀρσιγύναιξ
*ὀρσι·γύναιξ [ῐῠ] (seul. acc. ὀρσιγύναικα) qui excite ou agite les femmes, ép. de Bacchus, Poèt. (Plut. M. 607c, 671c).
Étym. ὄρνυμι, γυνή.
ὀρσιγύναιξ, nur im acc. ὀρσιγύναικα, Plut. de exil. 17, Beiw. des Bacchus, der die Weiber, die Bacchantinnen in Bewegung setzt.