ὀχυρωτικός
ὀχυρωτικός, serving to strengthen
ὀχῠρ-ωτικός, ή, όν,
- serving to strengthen, τῆς διανοίας S.E. M. 7.23.
ὀχυρωτικός, ή, όν [ῠ] qui sert fortifier, à affermir, gén. Sext. M. 7, 23.
Étym. ὀχυρόω.
ὀχυρωτικός, zur Befestigung dienend, διανοίας, Sext.Emp. adv. math. 7.23.