ὀψονομέω
ὀψονομέω, to be an ὀψονόμος
ὀψο-νομέω,
- to be an ὀψονόμος, Critias 60 D.
ὀψονομέω-ῶ, être ὀψονόμος (v. le suiv.) Critias (Poll. 6, 36).
Étym. ὀψονόμος.
ὀψονομέω, ein ὀψονόμος sein, Critias bei Poll. 6.36.