ὄτταβος
ὄτταβος, [lexical cite]
ὄττᾰβος, ὁ, given as a form of κότταβος, EM 615.57 (cod. Leid.).
ὄτταβος, ὁ, ion. Nebenform von κότταβος, vielleicht aber nur von EM. angenommen zur Ableitung, s. Koen ad Greg.Cor. 446. – Vgl. ὄττοβος.