ὑπεξερεύγω
ὑπεξερεύγω, disgorge
ὑπεξ-ερεύγω,
- disgorge, Nic. Al. 227.
ὑπ·εξερεύγω (seul. 3 sg. sbj. ao. 2 poét. ὑπεξερύγῃσι) rejeter en vomissant, Nic. Al. 227.
ὑπεξερεύγω, allmälig od. unbemerkt herausbrechen, Nic. Al. 227.