ὑπεράγαμαι
ὑπεράγαμαι, to be exceedingly pleased
ὑπεράγᾰμαι [ᾰγ],
- to be exceedingly pleased, Pl. Smp. 180a.
- II admire above measure, τινά τινος for a thing, Luc. Dem.Enc. 33; τι Ael. VH 12.1.
ὑπερ·άγαμαι [ᾰᾰ]
1 admirer extrêmement, Plat. Conv. 180a ||
2 admirer outre mesure : τινά τινος, Luc. Dem. enc. 33, qqn pour qqe ch. ; τι, El. V.H. 12, 1, qqe ch.
ὑπεράγαμαι, (ἄγαμαι), übermäßig bewundern, ὑπεραγασθέντες Plat. Symp. 180a.
ὑπεράγαμαι
- Dep.
- Ito be exceedingly pleased, Plat.
- IIto admire above measure, τινος for a thing, Luc.