ὑποχάσκω
ὑποχάσκω, to gape a little
ὑποχάσκω, aor. 2 ὑπέχᾰνον, pf. ὑποκέχηνα (v. χάσκω):—
- gape a little, Ar. Pl. 314, X. Eq. 6.8; κακὸν ὑποχάσκειν it is bad for the patient to have the mouth a little open, Hp. Epid. 4.46; μικρὸν ὑποκεχηνυῖαι τὸ στόμα Ach.Tat. 1.1; σῦκα ὑ. open a little (as they ripen), Philostr. Im. 1.31.
ὑπο·χάσκω (seul. prés. et impf.) c. ὑποχαίνω, Ar. Pl. 314 ; Xén. Eq. 6, 8.
ὑποχάσκω, (χάσκω), = ὑποχαίνω, Ar. Plut. 314.
ὑποχάσκω
aor2 ὑπ-έχανον
perf. ὑποκέχηνα
- to gape a little, Ar., Xen.