ὑπόλημμα
ὑπόλημμα, supposition
ὑπόλημμα, ατος, τό,
- supposition, Pl. Def. 413b.
ὑπόλημμα, ατος (τὸ) ce que l’on conçoit, pensée, Plat. Def. 413b ; Plut. M. 164f.
Étym. ὑπολαμβάνω.
ὑπόλημμα, τό, das Aufgenommene ; – die Empfängnis ; – die Meinung, Plat. def. 413b ; Plut.