ὑπόλισπος

ὑπόλισπος, Att. ὑπόλισφος, ον,

• flat underneath, πυγίδια Ar. Eq. 1368; τὰ ὑπὸ τῷ ἰσχίῳ μήτε ὑπόλισφα ἔστω μήτʼ αὖ περιττά Philostr. Gym. 35; of persons, flat-hipped, Poll. 2.184, Phryn. PS p.117 B.; [παρθένοι] Ruf. ap. Orib. inc. 2.24.