ὑπότυφος
ὑπότυφος, somewhat arrogant
ὑπότῡφ-ος, ον,
- puffed up, Ion Chius ap. Plu. Per. 5; f.l. for ὑπάτυφος in Timo 60.
ὑπό·τυφος, ος, ον [τῡ] un peu vain, un peu orgueilleux, Ion (Plut. Per. 5) ; Syn. p. 39d.
Étym. ὑ. τῦφος.
ὑπότυφος, [τῡ], etwas stolz ; Timon bei DL. 9.18 (vgl. ὑπάτυφος); Plut. Pericl. 5.
ὑπότυφος
ὑπό-τῡφος, ον,
- somewhat arrogant, Plut.