ὠκυδήκτωρ
ὠκυδήκτωρ, sharp-biting
ὠκυ-δήκτωρ, ορος, ὁ,
- sharp-biting, ῥίνη AP 6.92 (Phil.).
ὠκυ·δήκτωρ, ορος (ὁ, ἡ) [ῠ] aux morsures aiguës, ép. d’une lime, Anth. 6, 92.
Étym. ὠ. δάκνω.
ὠκυδήκτωρ, ορος, heftig, scharf beißend, nagend, ῥίνη Philp. 16 (VI.92).
ὠκυδήκτωρ
ὠκῠ-δήκτωρ, ορος, ὁ,
δάκνω
- sharp-biting, Anth.