ῥηξίφλοιος
ῥηξίφλοιος, with cracked, split bark
ῥηξί-φλοιος, ον,
- with cracked, split bark, Thphr. HP 1.5.2.
ῥηξί·φλοιος, ος, ον, dont l’écorce se brise ou se fend, Th. H.P. 1, 5, 2.
Étym. ῥήγνυμι, φλοιός.
ῥηξίφλοιος, mit aufgerissener Rinde, Theophr.