ῥιγεδανός
ῥιγεδανός, making one shudder with cold, chilling
ῥῑγ-εδᾰνός, ή, όν,
- making one shudder, ῥιγεδανὴ Ἑλένη at whose name one shudders, horrible, Il. 19.325; so ῥ. γῆρυς A.R. 4.1343, cf. Opp. H. 5.37; μοῖραν ῥιγεδανοῦ βιότου IG 12(3).869.10 (Thera).
- 2 shivery, cold, ῥ. πηγυλίς AP 9.384.24. Adv. -νῶς Tryph. 558.
ῥιγεδανός, ή, όν [ῑᾰ] qui fait frissonner, Anth. 9, 384 ; fig. qui fait frissonner de crainte, qui inspire l’horreur, Il. 19, 325 ; A. Rh. 4, 1343 ; Opp. H. 5, 37.
Étym. ῥῖγος.
ῥιγεδανός, [ῑ], eigtl. vor Kälte starrend, schaurig ; dah. übertr. = schrecklich, verabscheut, Ἑλένη, Il. 19.325, die Alten erkl. φρικώδης ; sp.D., wie Opp. Cyn. 2.18, Hal. 5.37 u. sonst ; auch zweier Endgn.
ῥιγεδανός
-ή
[ῥῖγος.]
Horrible, a thing to shudder at : Ἑλένης Il. 19.325.
ῥιγεδανός (ϝρῑγέω): horrible, Il. 19.325†.
ῥιγεδανός
ῥῑγεδᾰνός, ή, όν
- making one shudder with cold, chilling: metaph., ῥιγεδανὴ Ἑλένη Helen at whose name one shudders, horrible, Il. from ῥιγέω