ῥᾳστωνεύω
ῥᾳστωνεύω, to be idle, listless
ῥᾳστων-εύω, = ῥαθυμέω,
- to be idle, listless, τῇ ψυχῇ X. Oec. 20.18, D.C. 38.39:—Med., Zen. 1.23, Diogenian. 1.21, Hsch., dub. l. in Ael. Fr. 281:— pf. Pass. in med. sense, [Aristid.]Or. 54 p.652 Dind., Thom.Mag. p.325 R.
ῥᾳστωνεύω, se laisser aller à la mollesse, vivre d’une vie indolente ou nonchalante, Xén. Œc. 20, 18 ; DC. 38, 39, etc. ||
Moy. m. sign. Arstd. 54, 8.
Étym. ῥᾳστώνη.
ῥᾳστωνεύω, = ῥᾳστωνέω ; τῇ ψυχῇ, müßig, untätig sein, παρὰ κρήναις καὶ ὑπὸ σκιαῖς ἀναπαυόμενος Xen. Oec. 20.18, u. Sp.; auch im med., wie Aristid. Lept. 3.
ῥᾳστωνεύω,
= ῥαθυμέω
- to be idle, listless, Xen. from ῥᾳστώνη