κλύω
κλύω, κλύω, hear (verb)
Could not find Κλῦτέ in Logeion dictionaries.
Κλῦτέ aorist active imperative 2nd plural, aorist active indicative 2nd plural of κλύω
κλύω, Hes. Op. 726, etc.: impf. ἔκλυον with aor. sense, poet. κλύον Id. Th. 474, B. 16.67; 3 sg. ἔκλεεν Maiist. 58: aor. imper. κλῦθι Il. 1.37, etc.; pl. κλῦτε Pi. O. 14.4; also with Ep. redupl. κέκλῠθι Il. 10.284, A.R. 4.783, κέκλῠτε Il. 3.86, etc.; also sg. κέκλῠκε Epich. 190. (Cf. κλέω A.) [ῠ, exc. in imper. κλῦθι and κλῦτε.]:—
- hear, Hom., etc.; κλύειν, ἀκοῦσαι Ar. Ra. 1173: poet. word (Com. only in mock Trag., Ar. l.c., Av. 407, 416, Pherecr. 145.1):—Constr.: c. gen. pers. et acc. rei, hear a thing from a person, κέκλυτέ μευ . . μῦθον Ἀλεξάνδροιο Il. 3.86, cf. Od. 2.25, S. OT 235, etc.; τι ἔκ τινος Od. 19.93; τι πρός τινος S. OT 429: c. gen. pers. only, esp. with part. added, οὐδʼ ἔκλυον αὐδήσαντος Il. 10.47, cf. Od. 4.505, S. OC 1406, 1642: c. acc. rei only, ἀγγελίην ἔκλυεν Od. 2.30; κ. βάξιν Emp. 112.11; κλύε εὐχὰν Ζεύς B. l.c., cf. A. Pr. 124 (anap.), 588 (lyr.), etc.: c. gen.rei, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς Od. 10.311; θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς 4.767; κέκλυτέ μευ μύθων 12.271, etc.: c. gen. objecti, hear of a person or thing, S. OC 307, Ant. 1182: with part., κ. νεκροὺς θανόντας A. Th. 837 (lyr.); ὃν κλύεις . . ὄντα δεσπότην S. Ph. 261, cf. 427: less freq. c. acc. et inf., ποῦ κλύεις νιν . . ἱδρῦσθαι; Id. Tr. 68: κ. ὁθούνεκα hear that . ., Id. El. 1307: pres. with pf. sense, have heard or learnt, know, εἰ καὶ μὴ κλύεις τῶν ἀγγέλων Id. OT 305, cf. Ph. 261, Tr. 422, 425; λόγῳ κ. E. Hipp. 1004: abs. in part., κλύοντες οὐκ ἤκουον A. Pr. 448, cf. S. Ant. 691, etc.
- 2 perceive generally, μάλιστα δέ τʼ ἔκλυον αὐτοί they themselves know [the blessing] most, Od. 6.185; κλῦθι ἰδὼν ἀΐων τε Hes. Op. 9.
- II give ear to, attend to, τοῦ κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο Il. 15.300, etc.: imper., κέκλυτέ μευ, πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι 8.5; esp. in prayers, give ear to me, κλῦθί μευ, Ἀργυρότοξε 1.37: c. dat., give ear to, καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλῃσθα (of Hermes) 24.335; κλῦθί μοι v.l. 5.115 (v. ἐγώ II); κλῦτέ μοι εὐχομένῳ Sol. 13.2 = Crates Theb. 10.2, cf. Epic. Oxy. 214r.10 (iii A.D.), Thgn. 13; comply with, obey, θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο Hes. Th. 474: also c. gen., κακῶν κ. φρενῶν A. Ag. 1064; οἴακος Id. Supp. 718; τῶν ἐν τέλει S. Aj. 1352, cf. OC 740, etc.
- III in Trag. like ἀκούω III, to be called or spoken of: with Adv., εὖ or κακῶς κ., A. Ag. 468 (lyr.), S. Tr. 721; πρός τινος Id. El. 524; κλύειν δικαίως (nisi leg. δίκαιος) μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις A. Eu. 430: with a Noun, κ. ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος Id. Pr. 868.
κλύω (impf. ἔκλυον, impér. ao. 2 κλῦθι, pl. κλῦτε et avec redoubl. homér. κέκλυθι [ῠ], plur. κέκλυτε [ῠ] ; inus. aux autres temps)
I
1 entendre, écouter, abs. Od. 14, 462, etc. ; Pd. P. 4, 22 ; Eschl. Pr. 448 ; avec un acc. de chose : τι, Il. 4, 455 ; 13, 757 ; Od. 14, 89 ; Eschl. Pr. 124 ; Soph. Ph. 24 ; Eur. Med. 135 ; un gén. de ch. : τινός, Il. 16, 76 ; 22, 451 ; Soph. Ph. 632 ; Eur. Bacch. 576 ; Ar. Av. 406, qqe ch. ; avec un gén. de personne : τινός, Il. 15, 300 ; Eschl. Pr. 589, 824 ; Soph. Tr. 1115, qqn ; avec un gén. s. e. et un part. Il. 10, 47 ; avec un gén. de pers. Od. 6, 239 ; avec deux rég., l’acc. de la ch. et le gén. de la pers. : τί τινος, Il. 3, 86 ; avec l’acc. de la ch. et une prép. devant le nom de pers. : τι πρός τινος, Soph. O.R. 429, qqe ch. de qqn ; avec le gén. de la ch. et le gén. de la pers. Od. 10, 189, 311 ; 12, 271, 340 ||
2 avoir entendu, d’où apprendre : τινὰ θανόντα, Eschl. Sept. 837, que qqn est mort ||
3 p. suite, savoir : ὃν κλύεις ὄντα δεσπότην ὅπλων, Soph. Ph. 261, celui que tu sais être le possesseur des armes ; cf. Soph. O.R. 305, Tr. 68 ||
4 comprendre : κλῦθι ἰδὼν ἀΐων τε, Hés. O. 9, vois, écoute et comprends ; p. suite, avoir conscience de, sentir, Od. 6, 185 ||
5 particul. s’entendre dire, Soph. Aj. 1320, d’où entendre parler de soi : δικαίως, Eschl. Eum. 430, avoir une réputation de justice ; κακῶς, Soph. Tr. 721 ; Eur. Alc. 961, avoir une mauvaise réputation ; πρός τινος, Soph. El. 524, entendre dire par qqn qqe ch. de soi ; avec un adj. μιαιφόνος, Eschl. Pr. 868 ; μῶρος, Soph. Tr. 414, avoir la réputation d’un meurtrier, d’un fou ||
II écouter, prêter l’oreille, c. à d.
1 exaucer, abs. Pd. O. 14, 5 ; avec un gén. de pers. Il. 1, 37 ; 8, 5, etc. ; avec un dat. de pers. surt. avec les impér. de prière κλῦθι, κλῦτε, κέκλυτε, Thgn. 13 ; Sol. 5, 2 ||
2 obéir : τινός, Soph. Aj. 1352, etc. ; Mach. (Ath. 341d) ; τινί, Hés. Th. 474 ; Thgn. 13 ; Sol. 5, 2, à qqn ||
➳ Ao. 2 impér. 2 sg. κλῦθι, Il. 1, 37 ; Eschl. Eum. 323, etc. ; Soph. Tr. 1115 ; 2 pl. κλῦτε, Il. 2, 56 ; Sol. 13, 2 ; Pd. O. 14, 5 ; Eschl. Ch. 399 ; et avec redoubl. κέκλυθι [ῠ] Il. 10, 284 ; Od. 14, 462 ; A. Rh. 4, 783 ; κέκλυτε [ῠ] Il. 7, 67 ; 8, 5 ; Od. 10, 189 ; Hés. Th. 644 ; Pd. P. 4, 22 ; [ῠ] partout, excepté dans κλῦθι, κλῦτε.
Étym. R. indo-europ. *ḱleu-, entendre ; cf. κλέος, lat. clueō, inclutus, all. laut, sscr. śrudhi = κλῦθι.
1. horen, vernemen, met gen. van pers. en acc. van zaak:
2. luisteren naar, verhoren, met gen.:
3. een ... reputatie hebben;
κλύω, impf. ἔκλυον, mit der Bdtg des aor., dazu imper. κλῦθι u. κλῦτε (wie von κλῦμι, in allen anderen Formen ist υ kurz), u. mit hom. Reduplication auch κέκλυθι, κέκλυτε;
1) hören, vernehmen ; θεοῦ δέ τινʼ ἔκλυον αὐδήν Od. 14.89 ; τί ποτʼ αὖ κινάθισμα κλύω Aesch. Prom. 124 ; φθέγμα 590 u. öfter ; κλύεις τὰ πραχθέντα 686 ; βοάν Eur. Med. 135 ; ὦ πόλις Ἄργους, κλύεθʼ οἷα λέγει Ar. Plut. 601 ; – c. gen. der Person, οὐκ ἔκλυον αὐδήσαντος, ich hörte ihn nicht reden, Il. 10.47, vgl. Od. 4.505 ; πῶς οὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης Aesch. Prom. 591, vgl. 826 ; – c. gen. der Sache, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς Od. 10.311 ; κλύετʼ ἐμᾶς κλύετʼ αὐδᾶς Eur. Bacch. 576 ; καλεῖς δὲ τοῦ κλύειν θέλων ; Ar. Av. 407 ; δεινὸς μὲν ὁρᾶν, δεινὸς δὲ κλύειν Soph. O.C. 141 ; erfahren, vernehmen, c. acc., κέκλυτέ μευ, Τρῶες, μῦθον Ἀλεξάνδροιο Il. 3.86, ἅ ʼκ τῶνδε δράσω, ταῦτα χρὴ κλύειν ἐμοῦ Soph. O.R. 235 ; – das praes. in perf. -Bdtg, erfahren, gehört haben, ὃν κλύεις ἴσως τῶν Ἡρακλείων ὄντα δεσπότην ὅπλων Phil. 261, öfter bei Tragg.
2) anhören, erhören ; teils absolut, Hom. u. A., teils c. gen., κέκλυτέ μευ Il. 8.5, κλῦθί μευ ἀργυρότοξε Il. 1.37 ; κλῦτʼ ἐπεὶ εὔχομαι Pind. Ol. 14.5 ; οἱ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο Il. 15.300 ; ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται, μάλα τʼ ἔκλυον αὐτοῦ 1.218 ; auch κέκλυτέ μευ μύθων, hört auf meine Worte, Od. 10.189 ; θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς 4.767 ; οἴακος εὐθυντῆρος ὑστάτου νεὼς ἄγαν καλῶς κλύουσα Aesch. Suppl, 698 ; Soph. öfter. – Auch c. dat., καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλησθα, auf wen du willst, Il. 24.335 ; οἱ δὲ θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο Hes. Theog. 474 ; bes. κλῦτέ μοι, Od. 6.239 ; es schwankt nicht selten die Lesart zwischen κλῦθί μευ u. κλῦθί μοι ; Bekker zieht die erstere im Hom. vor ; vgl. noch εὐχομένῳ μοι κλῦθι Theogn. 13, wie Crat. Theb. 6 (APP 47). – Allgemein, durch die Sinne wahrnehmen, κλῦθι ἰδὼν ἀΐων τε Hes. O. 9. Dah. auch = erfahren, inne werden, Od. 6.185.
Bei den Tragg. wie ἀκούω, sich hören lassen, genannt werden, κακῶς κλύειν πρός τινος, male audire ab aliquo, von Einem gescholten, geschmäht werden, Soph. El. 524, wie Trach. 718 ; εὖ κλύειν, Aesch. Ag. 415 ; vgl. κλύειν δικαίως μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις Eum. 408 ; κακῶς κλύοντι καὶ κακῶς πεπραγότι Eur. Alc. 961 ; κλύειν ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος Aesch. Prom. 870. – Verwandt ist vielleicht κλέω¹, ein Gerücht verbreiten, wie κλύω, es vernehmen.
1) hören, vernehmen ; θεοῦ δέ τινʼ ἔκλυον αὐδήν Od. 14.89 ; τί ποτʼ αὖ κινάθισμα κλύω Aesch. Prom. 124 ; φθέγμα 590 u. öfter ; κλύεις τὰ πραχθέντα 686 ; βοάν Eur. Med. 135 ; ὦ πόλις Ἄργους, κλύεθʼ οἷα λέγει Ar. Plut. 601 ; – c. gen. der Person, οὐκ ἔκλυον αὐδήσαντος, ich hörte ihn nicht reden, Il. 10.47, vgl. Od. 4.505 ; πῶς οὐ κλύω τῆς οἰστροδινήτου κόρης Aesch. Prom. 591, vgl. 826 ; – c. gen. der Sache, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς Od. 10.311 ; κλύετʼ ἐμᾶς κλύετʼ αὐδᾶς Eur. Bacch. 576 ; καλεῖς δὲ τοῦ κλύειν θέλων ; Ar. Av. 407 ; δεινὸς μὲν ὁρᾶν, δεινὸς δὲ κλύειν Soph. O.C. 141 ; erfahren, vernehmen, c. acc., κέκλυτέ μευ, Τρῶες, μῦθον Ἀλεξάνδροιο Il. 3.86, ἅ ʼκ τῶνδε δράσω, ταῦτα χρὴ κλύειν ἐμοῦ Soph. O.R. 235 ; – das praes. in perf. -Bdtg, erfahren, gehört haben, ὃν κλύεις ἴσως τῶν Ἡρακλείων ὄντα δεσπότην ὅπλων Phil. 261, öfter bei Tragg.
2) anhören, erhören ; teils absolut, Hom. u. A., teils c. gen., κέκλυτέ μευ Il. 8.5, κλῦθί μευ ἀργυρότοξε Il. 1.37 ; κλῦτʼ ἐπεὶ εὔχομαι Pind. Ol. 14.5 ; οἱ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο Il. 15.300 ; ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται, μάλα τʼ ἔκλυον αὐτοῦ 1.218 ; auch κέκλυτέ μευ μύθων, hört auf meine Worte, Od. 10.189 ; θεὰ δέ οἱ ἔκλυεν ἀρῆς 4.767 ; οἴακος εὐθυντῆρος ὑστάτου νεὼς ἄγαν καλῶς κλύουσα Aesch. Suppl, 698 ; Soph. öfter. – Auch c. dat., καί τʼ ἔκλυες ᾧ κʼ ἐθέλησθα, auf wen du willst, Il. 24.335 ; οἱ δὲ θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο Hes. Theog. 474 ; bes. κλῦτέ μοι, Od. 6.239 ; es schwankt nicht selten die Lesart zwischen κλῦθί μευ u. κλῦθί μοι ; Bekker zieht die erstere im Hom. vor ; vgl. noch εὐχομένῳ μοι κλῦθι Theogn. 13, wie Crat. Theb. 6 (APP 47). – Allgemein, durch die Sinne wahrnehmen, κλῦθι ἰδὼν ἀΐων τε Hes. O. 9. Dah. auch = erfahren, inne werden, Od. 6.185.
Bei den Tragg. wie ἀκούω, sich hören lassen, genannt werden, κακῶς κλύειν πρός τινος, male audire ab aliquo, von Einem gescholten, geschmäht werden, Soph. El. 524, wie Trach. 718 ; εὖ κλύειν, Aesch. Ag. 415 ; vgl. κλύειν δικαίως μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις Eum. 408 ; κακῶς κλύοντι καὶ κακῶς πεπραγότι Eur. Alc. 961 ; κλύειν ἄναλκις μᾶλλον ἢ μιαιφόνος Aesch. Prom. 870. – Verwandt ist vielleicht κλέω¹, ein Gerücht verbreiten, wie κλύω, es vernehmen.
κλύω (ῠ but ῡ impv. aor. and pres.)
- 1hear, attend to Χάριτες, κλῦτʼ, ἐπεὶ εὔχομαι O. 14.5 εἴπερ τι φιλεῖς ἀκοὰν ἁδεῖαν αἰεὶ κλῠειν P. 1.90 “κέκλῠτε, παῖδες” P. 4.13 ἔπταξαν δʼ ἀκίνητοι σιωπᾷ ἥροες ἀντίθεοι πυκινὰν μῆτιν κλῠοντες P. 4.58 ἀλλὰ παρθένοι γάρ, ἴσθʼ ὅτι, Μοῖσαι, πάντα, κλῦτε νῦν (“erhört meine Bitte” und nicht “hört zu.” Radt)Πα. 6. 58. κλῦθʼ, Ἀλαλά, Πολέμου θύγατερ (i. e. κλῦθι) fr. 78. 1.
κλύω , ipf., w. aor. signif., ἔκλυον, κλύον, ἔκλυε, aor. 2 imp. κλῦθι, κλῦτε, redupl. κέκλυθι, κέκλυτε: hear, esp. hear willingly, hearken to prayer or entreaty; hence very often the imp., κλῡθί μευ, ἀργυρότοξε, κέκλυτέ μευ μύθων, Il. 1.37, Od. 10.189; also implying obedience, τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο, Il. 7.379, Od. 3.477; w. participle, ἔκλυον αὐδήσαντος, Il. 10.47; freq. w. acc. of thing heard.
κλύω
- Ito hear, Hom., etc.; κλύειν τί τινος to hear a thing from a person, Il., etc.; then, κλύειν τινος to hear him, Il.; κλ. τι to hear it, Od., etc.:—c. gen. objecti, to hear of a person or thing, Soph.
- 2to perceive generally, know, Od., Hes.
- IIto give ear to, attend to, τινός Hom., etc.; the imperat. is esp. used in prayers, give ear to me, hear me, κλῦθί μευ, Ἀργυρότοξε Il.; κέκλυτέ μευ, θεοί Il.:—also c. dat. to listen to, obey, Hes., etc.
- IIIin Trag. like ἀκούω V. to be called or spoken of so and so, with an adv., εὖ or κακῶς κλύειν.
-
…ὄφρά μιν αὐτὸς ἐν ὀφθαλμοῖσι νοήσας τῷ πίσυνος ἐπὶ νῆας ἴω Δαναῶν ταχυπώλων. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεὺς αὐτίκα δʼ αἰετὸν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆρʼ ὃν καὶ περκνὸν καλέουσιν. ὅσση δʼ ὑψορόφοιο θύρη θαλάμοιο…
Homer, Iliad
-
…ἥνπερ αἰτούμεσθα, μέμνησαι δέ που. τὸ πᾶν πορείας ἥδε τέρμʼ ἀκήκοεν. ὅπως δʼ ἂν εἰδῇ μὴ μάτην κλύουσά μου, ἃ πρὶν μολεῖν δεῦρʼ ἐκμεμόχθηκεν φράσω, τεκμήριον τοῦτʼ αὐτὸ δοὺς μύθων ἐμῶν. ὄχλον μὲν οὖν τὸν…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…μοι ἔπειτα θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκοιτο τεύχεσί τε ξὺν πᾶσι καὶ ἀγχεμάχοις ἑτάροισιν. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε μητίετα Ζεύς. τῷ δʼ ἕτερον μὲν ἔδωκε πατήρ, ἕτερον δʼ ἀνένευσε · νηῶν μέν οἱ ἀπώσασθαι πόλεμόν τε…
Homer, Iliad
-
…δʼ ἐφορεύοι ξένιος ξενίου στόματος τιμὰς ἐπʼ ἀληθείᾳ, τέρμονʼ ἄμεμπτον προσαπαντᾶν. νῦν ὅτε καί, θεοὶ διογενεῖς, κλύοιτʼ εὐ κταῖα γένει χεούσας · μήποτε πυρίφατον γᾶν Πελασγίαν πόλιν τὸν ἄκορον βοᾶς, κτίσαι μάχλον Ἄρη, τὸν ἀρότοις…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…γηθήσειε ; νὺξ δʼ ἧδʼ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο. ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν, ἠδʼ ἀμφʼ Ἀσκάλαφον καὶ…
Homer, Iliad
-
…πάρει. τί δʼ ἔστιν, ἄνδρες ; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην βοὴν Ἀτρειδῶν τῷδʼ ἐπʼ ἀλκίμῳ νεκρῷ. οὐ γὰρ κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους, ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς ἀρτίως ; ποίους ; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω κλύοντι…
Sophocles, Ajax
-
…χείρονι φωτὶ δότω, ὃ δʼ ἐν ἀσπίδι μείζονι δύτω. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο · τοὺς δʼ αὐτοὶ βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καὶ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων · οἰχόμενοι δʼ ἐπὶ…
Homer, Iliad
-
…πᾶς ὄλωλε βαρβάρων. ἄνιʼ ἄνια κακὰ νεόκοτα καὶ δάιʼ ·. αἰαῖ, διαίνεσθε, Πέρσαι, τόδʼ ἄχος κλύοντες. ὡς πάντα γʼ ἔστʼ ἐκεῖνα διαπεπραγμένα · αὐτὸς δʼ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος. ἦ μακροβίοτος ὅδε γέ τις…
Aeschylus, Persians
-
…οἳ τὸ πάρος περ θυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσʼ οὐδὲ μάχονται. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο · βὰν δʼ ἴμεν, ἦρχε δʼ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. οὐδʼ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος…
Homer, Iliad
-
…· καὶ γὰρ αἰσχρόν, εἰ πύθοιτό τις λόγοις κολάζειν ᾧ βιάζεσθαι πάρα. ἄφερπέ νυν · κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν ἀνδρὸς ματαίου φλαῦρʼ ἔπη μυθουμένου. ἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών. ἀλλʼ ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύνας σπεῦσον…
Sophocles, Ajax