αὐτόμοιρος
αὐτόμοιρος, with a single share
αὐτό-μοιρος, ον,
- with a single share, S. Fr. 250 ( = μονόμοιρος, Hsch.).
que tiene una sola parte s. cont., S.Fr.250.
αὐτό·μοιρος, ος, ον, qui a une destinée propre, Soph. fr. 249.
Étym. αὐ. μοῖρα.
αὐτόμοιρος, (μοῖρα), Soph. frg. 249 bei Hesych., erkl. μονόμοιρος, ein eigentümliches Geschick habend.