αὐτομολία
αὐτομολία, desertion
αὐτομολ-ία, ἡ,
- desertion, Th. 7.13, etc.
1 deserción
αὐτομολίας πρόφασις
αὐτομολίας ἀνάγκη
αὐτομολίᾳ χρήσασθαι
desertar
2 en plu. brotes ref. a los árboles, Poll.7.146.
αὐτομολία, ας (ἡ) désertion d’un transfuge, Thc. 7, 13 ; 8, 40 ; au plur. Thc. 1, 142 ; DH. 6, 22 et 51 ; Plut. Brut. 39.
Étym. αὐτόμολος.
αὐτομολία, ἡ, das Ueberlaufen, Thuc. 7.13 u. Folgde. Auch im plur., Dion.Hal. 6.51.
αὐτομολία
From αὐτόμολος
- desertion, Thuc.