αὐτόνοος
αὐτόνοος, self-willed
αὐτό-νοος, ον, contr. αὐτό-νους, ουν, of the Phaeacian ships,
- instinct with sense, Eust. 1153.32, with allusion to the nymph Autonoe.
que está dotado de inteligencia
νῆες τῶν Φαιάκων
• que es todo inteligencia
νοῦς
1 αὐτό·νοος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui a sa volonté propre, obstiné, opiniâtre, Eschl. Pr. 543 (conj. Dindorf au dat. αὐτόνῳ).
Étym. αὐ. νόος.
2 αὐτό·νοος-ους, όου-ου (ὁ) l’intelligence en soi, Plot. Enn. 3, 2.
Étym. αὐ. νόος.
αὐτόνοος
- self-willed, Aesch.