Logeion | αὐχμηρός

αὐχμηρός, ά, όν,

dry, without rain, χειμών Hp. Aph. 3.11, cf. Aër. 10; ἔτη Arist. HA 605b19; ἔαρ Id. Pr. 860a13; of places, dry, parched, τόποι Pl. Lg. 761b (Sup.), cf. 2 Ep.Pet. 1.19; χωρία Thphr. HP 9.11.10, etc.; καρποί D.S. 2.53.
- - - b parching, νόσοι Emp. 121.3.
  - 2 dry, rough, squalid, οὖδας E. Alc. 947; σκληρὸς καὶ αὐ. Pl. Smp. 203d; esp. of hair (cf. foreg.), S. Fr. 475, E. Or. 387, Theoc. 25.225; βίος Luc. Salt. 1. Adv. -ρῶς, ἔχειν τοῦ προσώπου Philostr. VA 4.10.
  - 3 miserable, Man. 2.169: c. gen., βιότοιο ib. 454: irreg. Sup. αὐχμότατος dub. l. in Pl.Com. 169.

I seco de la tierra o de lugares οὖδας E.Alc.947, πεδία Lyr.Adesp.67(b)15, γῆ Ar.Fr.730, Thphr.CP 3.12.1, cf. Plot.2.1.7, τόποι Pl.Lg.761b, cf. 2Ep.Petr.1.19, ἄρουραι Orph.L.270, cf. Nonn.D.37.457, χωρία Thphr.HP 9.11.10, αὐχμηρὴν Φολέγανδρον AP 9.421 (Antip.Sid.), κεῖμαι ἐς αὐχμηροὺς καὶ ἀλαμπεάς Ἄϊδος εὐνάς GVI 704.3 (Antioquía I a.C.), de un río, Nonn.D.27.187, de plantas o algunas de sus partes κύμινον Archestr.SHell.154.10, πετάλοισιν ... αὐχμηρῇσιν Nic.Fr.85.4, cf. Nonn.D.37.18, καρποί D.S.2.53, de estaciones y años χειμών Hp.Aër.10, Aph.3.11, ἔτος Hp.Morb.2.41, cf. Arist.Pr.860^a13, Arat.1093, ἔαρ Arist.Pr.860^a13, θέρος AP 6.21, del aire Gp.9.3.1, de partes del cuerpo ὄμματα Hp.Epid.5.99, ὕστεραι Hp.Mul.1.17, πρόσωπον Iust.Phil.Apol.2.11.5, de un determinado tipo de pulso, Gal.19.405

• de pers. consumido, seco πρεσβύτεροι X.Mem.2.1.31, αὐχμηροὶ ... ὄντες τοῖς ὅλοις σώμασι D.S.3.8, αὐχμηρὴν ὁρόω σε, καὶ ἀστράπτουσαν Nonn.D.18.341, de Eros σκληρὸς καὶ αὐ. Pl.Smp.203d

• del pelo, crines reseco, áspero, desgreñado S.Fr.475, πλόκαμος E.Or.387, χαίτα Theoc.25.225, κόμη Alciphr.2.38.2, cf. 4.9.2, Luc.Somn.6, τρίχες Apollod.1.6.3, ἔθειραι Nonn.D.9.258, cf. Hsch.

• subst. τὸ αὐχμηρόν la sequedad Arist.Col.793^a11, Eudox.Fr.294, 295.

II fig.

1 seco, que no bebe en una fiesta αὐ. καὶ σύννους βαδίζων Plu.2.192e.

2 sucio, polvoriento Ἀφροδίτη Nonn.D.42.269, μέλανας ἰδοῦσα τὴν χροιὰν καὶ τὴν ὄψιν αὐχμηρούς de unos ladrones, Hld.1.3.1

• grosero, burdo ἐς αὐχμηρὰς πεσοῦσα χεῖρας cayendo en manos groseras Anacr.71.4

• miserable Φαίνων ... ῥέζει ... αὐχμηρούς Saturno vuelve (a las personas) miserables Man.2.169, αὐχμηροὺς ... ἀναγκαίου βιότοιο Man.2.454, cf. 3.57, Luc.Salt.1, Hld.1.4.3, Eus.HE 5.3.2.

3 ret. ref. al estilo seco, áspero διηγήσεις D.H.Dem.45, αὐχμηρὰν καὶ ἄγονον ... τὴν ὑπόθεσιν Men.Rh.379.12, εἰ ... αὐχμηρὸν (τὸ δηλούμενον) ἢ φοβερόν Theo Prog.p.120.1, ἂν αὐχμηρὸν τὸ πρᾶγμα ἔστω καὶ ἡ λέξις παραπλησία Hermog.Prog.10, αὐχμηρὸν ... καὶ προσκορές Poll.1.30, cf. Aristid.Quint.122.8, de rétores, D.H.Din.8.

III que reseca o consume Νόσοι Emp.B 121.3, δίψα AP 12.133 (Mel.).

IV que vive en tierra, terrestre de anim., Mac.Magn.Apocr.4.2 (p.159.21).

V adv. -ῶς suciamente ῥάκεσί τε ἠμφίεστο καὶ αὐ. εἶχε τοῦ προσώπου Philostr.VA 4.10, cf. Eust.41.26.

αὐχμηρός, ά, όν :

I desséché, d’où sec, en parl. de saisons, Hpc. Aph. 1247 ; Arstt. H.A. 8, 27, etc. ; de pays, Plat. Leg. 761b ; Th. H.P. 9, 11, 10, etc. ; de fruits, DS. 2, 53 ||

II p. ext.

1 malpropre, sale, en parl. de la chevelure, Soph. fr. 422 ; Eur. Or. 387 ; d’une crinière, Thcr. Idyl. 25, 225 ||

2 pauvre, misérable, Luc. Salt. 1 ; Man. 2, 454 ; 3, 57 ||

3 malheureux, triste, Man. 2, 169 ||

Cp. αὐχμηρότερος, Hpc. 598, 4 ; Arstt. H.A. 1, 17 ; 3, 20. Sup. αὐχμηρότατος, Plat. Leg. 761a.

Étym. αὐχμός.

αὐχμηρός -ά -όν [αὐχμέω]
1. droog.
2. stoffig, vuil: ἀ. οὖδας vuile vloer Eur. Alc. 947.
3. karig, armoedig: ἀ. βίος een armoedig leven Luc. 45.1.
4. donker: ἀ. τόπος een duistere plaats NT 2 Pet. 1.19.

αὐχμηρός, trocken, dürr, τόπος, Plat. Legg. VI.761b ; νῶτα Λιβύης Ep.adesp. 398 (VII.626); ἠϊόνες ad. 128 (VI.23); so θέρος, δίψα, Ep.adesp. 176 ; Mel. 10 (VI.21. XII.133); αὐχμηρὸν οὖδας Eur. Alc. 950 ; übh. schmutzig, verwildert, θρίξ Soph. frg. 422 ; πλόκαμος Eur. Or. 587 ; χαίτη Theocr. 25.225 ; αὐχμηρὰ τὴν κόμην Luc. somn. 6 ; βίος, Saltat. 1, wo dabei steht μόνον τὸ σκληρὸν ἀγαθὸν ἡγούμενος ; wie Plat. αὐχμηρὸς καὶ σκληρός Symp. 203c ; Ar. Nub. 910 steht dem αὐχμεῖν αἰσχρῶς – εὖ πράττειν entgegen ; aber Plut. 84 ist es, wie aus dem Folgdn erhellt, ungewaschen. Bei Philip. ep. 17 (VI.62) ist αὐχμηρὸς λίθος der Bimsstein ; Sp. arm, dürftig, Man. 2.454.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 850

* αὐχμηρός, -ά, -όν (< αὐχμός, drought);

1. dry.

2. squalid, dismal: II Pe 1:19 (MM, s.v.).†

αὐχμηρός αὐχμέω

dry, dusty, rough, squalid, Eur., Plat.; esp. of hair, Eur.

Menu

Word wheel

αὐχμηρός

Saved

Recent