βάζω

βάζω, poet. Verb, used chiefly in pres. and impf.: aor. ἔβαξα Hsch.: pf. Pass. (v. infr.):—

• speak, say, ἄρτια βάζειν Il. 14.92, al.; ἀνεμώλια β. Od. 4.837; πεπνυμένα βάζεις Il. 9.58; οἵτʼ εὖ μὲν βάζουσι κακῶς δʼ ὄπιθεν φρονέουσιν Od. 18.168; νήπια β. Pi. Fr. 157; ἐβληχημένα β. AP 7.636 (Crin.): c. dupl. acc., ταῦτά μʼ ἀγειρόμενοι θάμʼ ἐβάζετε Il. 16.207, cf. E. Hipp. 119; πολλὰ κακῶς β. ἑστίαν Ἀτρειδᾶν Id. Rh. 719 (lyr.); καθεύδουσιν μάτην ἄκραντα β. A. Ch. 882: c. dat. modi, χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσι address with sharp words, Hes. Op. 186; κακοῖσι β. πολλὰ Τυδέως βίαν A. Th. 571; ὑπέραυχα β. ἐπὶ πτόλει ib. 483; εἴ τι μὴ ψεῦδος ἡ παροιμίη βάζει Herod. 2.102; Διονύσῳ ὄργια βάζων IG 14.1642:—Pass., ἔπος . . βέβακται a word has been spoken, Od. 8.408. (Cf. βάξις, βάσκειν (for βάκ-σκειν) , ἀβακής.)

βάζω, (fut. βάξω, vgl. ἐκβάζω), reden, sprechen ; in gutem Sinne, Hom. Od. 11.511 ὅτε φραζοίμεθα βουλάς, αἰεὶ πρῶτος ἔβαζε καὶ οὐχ ἡμάρτανε μύθων· Νέστωρ ἀντίθεος καὶ ἐγὼ νικάσκομεν οἴω ; gew. mit tadelndem Nebenbegriff, schwatzen ; Hom. oft, ἄρτια Od. 8.240 ; ἀνεμώλια 11.464 ; ἀπατήλια 14.127 ; νήπια Pind. frg. 128 ; ἐλεύθερα Aesch. Pers. 585 ; – τινά τι Il. 16.207 ; εἴ τίς σε μάταια βάζει Eur. Hipp. 119 ; vgl. Rhes. 719 ; τινίτι Hes. O. 184 ; καθεύδουσιν μάτην ἄκραντα βάζω Aesch. Ch. 869 ; ἐπί τινι Spt. 465 ; ὄργια Διονύσῳ, beten, Ep.adesp. 471 (APP 238). Außer praes. u. impf. bei Hom. auch perf. pass., ἔπος βέβακται, ein Wort ist gesprochen, Od. 8.408, Scholl. πεφλυάρηται.

βάζω

3 sing. pf. pass. βέβακται Od. 8.408.

• • 1

    To speak Od. 3.127, Od. 11.511, Od. 18.168.

  • 2

    To say, speak, utter: ταῦτα Il. 4.355, ἄρτια Il. 14.92: ἔπος εἴ τι βέβακται δεινόν Od. 8.408. Cf. Od. 4.32, 206, 837 = Od. 11.464, Od. 8.240, Od. 14.127, 157, Od. 17.461, Od. 18.332 = 392.

  • 3

    With double acc. of thing said and person addressed: ταῦτά μʼ ἐβάζετε Il. 16.207. Cf. Il. 9.58.

βάζω

• 1talk “ὦ τάλας ἐφάμερε, νήπια βάζεις χρήματά μοι διακομπέων” fr. 157.

βάζω , perf. pass. βέβακται: talk, speak, mostly with reference to oneʼs way of thinking, and consequently of expressing himself; ἄρτια, πεπνῡμένα, εὖ βάζειν, and often in bad sense, ἀνεμώλια, μεταμώνια, ἀπατήλια βάζειν, πάϊς ὣς νήπια βάζεις, pratest, Od. 4.32; οὔτε ποτʼ εἰν ἀγορῇ διχʼ ἐβάζομεν οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ, ‘expressed divided sentiments,’ Od. 3.127; ἔπος δʼ εἴπερ τι βέβακται| δεινόν, ‘if a harsh word has been spoken,’ Od. 8.408.

βάζω chiefly in pres. and imperf.

• to speak, say, Hom.; βάζειν τί τινα to say somewhat to a man, Il.; also, τί τινί Aesch.; c. dat. modi, χαλεποῖς βάζειν ἐπέεσσι to address with sharp words, Hes.:—Pass., ἔπος βέβακται a word has been spoken, Od.