βαδιστής
βαδιστής, a goer
βαδ-ιστής, οῦ, ὁ,
- goer, ταχὺς β. a quick runner, E. Med. 1182; ἵππος β. Hsch. s.v. κάλπις: ὄνος β. riding-donkey, PGrenf. 2.14b5 (iii B. C.); β. alone, = ὄνος, PFlor. 376.23 (iii A. D.).
de pers. caminante
ταχὺς β.
corredor
• de anim. de silla de paseo, de montar
ὄνος β.
ἵππος β.
• por extensión montura, burro de silla o montar, PMich.620.221 (III d.C.), PFlor.376.23 (III d.C.), Theod.Lect.Fr.52a.
βαδιστής, οῦ (ὁ) [ᾰ] marcheur, Eur. Med. 1182.
Étym. βαδίζω.
βαδιστής, ὁ, der Fußgänger, ταχύς Eur. Med. 11.82 ; vom Pferde, ein Paßgänger, Sp.
βαδιστής
βαδίζω
- a goer, ταχὺς βαδ. a quick runner, Eur.