γενειάω
γενειάω, to grow a beard, get a beard
Could not find γενειῶν in Logeion dictionaries.
γενειῶν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of γενειάω
γενει-άω,
- = γενειάζω, grow a beard, get a beard, ἐπὴν δὴ παῖδα γενειήσαντα ἴδηαι Od. 18.269, cf. 176, Hp. Nat.Puer. 20, X. An. 2.6.28, etc.; εἰς ἄνδρα γενειῶν Theoc. 14.28.
- 2 have a beard, Ar. Ec. 145, Pl. Plt. 270e, Arist. GA 746b24, D.C. 68.15.
1 empezar a echar barba
2 tener barba
γενειάω-ῶ (seul. prés. et ao.)
1 commencer à avoir de la barbe, Od. 18, 176, 269 ; Xén. An. 2, 6, 8 ; Plat. Pol. 270e ; etc. ||
2 avoir de la barbe, être barbu, Ar. Eccl. 145 ; Arstt. G.A. 2, 7, 15 ||
➳ Ao. part. acc. ion. γενειήσαντα, Od. ll. cc.
Étym. γένειον.
γενειάω, einen Bart bekommen, mannbar werden ; Hom. zweimal, Od. 18.176 γενειήσαντα ἰδέσθαι Versende, 18.269 γενειήσαντα ἴδηαι Versende ; – Ar. Eccl. 145 ; γεγενείακε Philem. B.A. 87 (was von γενειάζω abgeleitet ist); οἱ μηδέπω γενειῶντες, die noch nicht mannbar sind, Plat. Polit. 270e ; Xen. An. 2.6.28 u. Folgde.
γενειάω
[γενειάς.]
To get a beard, i.e. attain manhood: παῖδα γενειήσαντα Od. 18.176. Cf. Od. 18.269.
γενειάω : only aor. part. γενειήσαντα, just getting a beard, Od. 18.176 and 269.
γενειάω
γένειον
- to grow a beard, get a beard, Od., Xen., etc.